شرحه شرحه

استفاده از این سطور به هر عنوانی، حق الناس محسوب میشود و خدا پیگیرش خواهد بود...

و سلاحه البکاء

جز در صفای اشک دلم وا نمیشود

باران به دامن است...

برای دل های خسته و شکسته
پا درمیانی کنید بانو


چیزی ته چشمان کودکان شناور است

که دلم را میلرزاند

من نام آن را خدا گذاشته ام...

هذه الشجره من ممتلکات ابی الفضل العباس

به درختان خیابان تو عادت دارم

لقد اشتاق سمعی منک لفظا

حرف بزن حال مرا خوب کن...


ما را از غم جهان

همین بودن و ندیدن تو بس...

وَأَمَّا الَّذِینَ ابْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِی رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

یعنی میشود یک روز ماهی سیاه کوچکی چون من هم در آغوش مهربانت بماند که بماند که بماند؟



کاش میشد شانه های محکمش را از زمین پس گرفت...

این روزهای گرم شبیه آدم برفی ای شده ام که هویج دارد از روی صورتش می افتد...

دلتنگم

ملاک و قدری ندارم برای ابراز کردنش...

 هَلْ بِالْوَادِی مِنْ أَنِیسٍ

و جز خدایت مرهمی نخواهی یافت...